بهترين و زيباترين اشعار و قطعات فارسی
هر روز يک شعر زيبا The Best Persian Poems
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم خرداد 1389 توسط وحید نهال پروری

 

 نگفتم بجز با خدایی که هست   

  

            از این درد بی انتهایی که هست. 

 

 

سلام

 

منّت خدای را عز و جل که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت...

 

خیلی ممنون که به این وبلاگ اومدید . . . 

امسال (خرداد 1389) بعد از روز تولدم، تصمیم گرفتم هر روز یک شعر یا

قطعه خوب را انتخاب و در وبلاگ بگذارم. امیدوارم قبل از رسیدن به خط

آخر بتونم در این وبلاگ به تعداد روزهای باقیمانده شعر نوشته باشم.

درضمن اگه از یک شاعر بطور پیوسته برای مدتی شعر گذاشته میشه

دلیلش اینه که نمی خواهم اشعار تکراری بگذارم و برای این منظور

بایستی از یک روند ثابت پیروی کنم. 

 

 

به مناسبت چهارمين سالگرد تاسيس وبلاگ و آغاز به فعاليت صفحه

فيسبوك، از اين به بعد تصميم گرفتم هر روز علاوه بر شعر روز كه به

ترتيب شماره و نظم قبلي گذاشته ميشه، يك شعر ديگه به عنوان

"شعر شانس روز" از شعراي ديگه بذارم تا وبلاگ از حالت تكرار شاعر

در بيايد. (ممنون از همه تون  - خرداد 93)

 

 


به مناسبت چهارمين سالگرد تاسيس وبلاگ "بهترين و زيباترين اشعار و

قطعات فارسي" و ارائه بيش از 1500 قطعه، پس از اين، شعر نو و

معاصر نيز به وبلاگ و پيج اضافه خواهد شد... بدين ترتيب هر روز يك شعر

به همان ترتيب وبلاگ و با شماره مربوطه و يك شعر به نام "شعر شانس

روز" و بدون شماره و ترتيب خاصي و نيز يك شعر معاصر و نو با ترتيب و

شماره گذاري M2 , M1 , ... افزوده خواهد شد.

 

                                                         (ممنون از حضورتون  - مرداد 93)

                                   

 

دوستهای خوبم نظر یادتون نره و

بازم به جزیره خودتون تشریف بیارید.

 

 

امیدوارم همیشه شاد و موفق باشید.

 

وحید

نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم خرداد 1389 توسط وحید نهال پروری

 

 حرفام رو ميشنوي، از لابه لاي شعر، اينجوري بهتره

 

                                                                    . . . 

 

 

                           اين بيت آخره اما هميشه شعر، پايان قصه نيست . . .  

نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم خرداد 1389 توسط وحید نهال پروری
  "مختصری از شرح زندگانی حضرت لسان الغیب حافظ شیرازی"

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به “حافظ”، غزلسرای بزرگ و از خداوندان شعر و ادب پارسی است. وی حدود سال ۷۲۶ هجری قمری در شیراز متولد شد. علوم و فنون را در محفل درس استاران زمان فراگرفت و در علوم ادبی عصر پایه‌ای رفیع یافت. خاصه در علوم فقهی و الهی غور و تأمل بسیار کرد و قرآن را با چهارده روایت مختلف از بر داشت. “گوته” دانشمند بزرگ و شاعر و سخنور مشهور آلمانی دیوان شرقی خود را به نام او و با کسب الهام از افکار وی تدوین کرد. دیوان اشعار او شامل غزلیات، چند قصیده، چند مثنوی، قطعات و رباعیات است. وی به سال ۷۹۲ هجری قمری در شیراز درگذشت. آرامگاه او در حافظیهٔ شیراز زیارتگاه صاحبنظران و عاشقان شعر و ادب پارسی است     

 

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به “خیام” فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتابهایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله رساله فی شرح ما اشکل من مصادرات کتاب اقلیدس، رساله فی الاحتیال لمعرفه مقداری الذهب و الفضه فی جسم مرکب منهما، و لوازم الامکنه را می‌توان نام برد. وی به سال ۵۲۶ هجری قمری درگذشت. رباعیات او شهرت جهانی دارد.

 

مشرف الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. تخلص او “سعدی” است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. وی احتمالاً بین سالهای ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به تحصیل ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به تألیف شاهکارهای خود دست یازید. وی در سال ۶۵۵ سعدی‌نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال بعد (۶۵۶) گلستان را تألیف کرد. علاوه بر اینها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی جمع کرده‌اند. وی بین سالهای ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری در شیراز درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.

 

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.   

 

حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی ، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته شده و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.



حکیم ابومحمد الیاس بن یوسف بن زکی ابن مؤید نظامی شاعر معروف ایرانی در قرن ششم هجری قمری است. وی بین سالهای ۵۳۰ تا ۵۴۰ هجری قمری در شهر گنجه واقع در جمهوری آذربایجان کنونی متولد شد اما اصلیت عراقی داشته است. وی از فنون حکمت و علوم عقلی و نقلی و طب و ریاضی و موسیقی بهره‌ای کامل داشته و از علمای فلسفه و حکمت به شمار می‌آمده است. مهمترین اثر وی”پنج گنج” یا “خمسه” است. دیوان اشعار او مشتمل بر قصاید، غزلیات، قطعات و رباعیات است. وی بین سالهای ۵۹۹ تا ۶۰۲ هجری قمری وفات یافت.

 

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.

 

"مختصری از شرح زندگانی استاد محمدحسین شهریار"

سید محمدحسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار، شاعر پارسی‌گوی آذری‌زبان، در سال ۱۲۸۵ هجری شمسی در روستای خشکناب در بخش قره‌چمن آذربایجان متولد شد. او تحصیلات خود را در مدرسهٔ متحده و فیوضات و متوسطهٔ تبریز و دارالفنون تهران گذراند و وارد دانشکدهٔ طب شد. سرگذشت عشق آتشین و ناکام او که به ترک تحصیل وی از رشتهٔ پزشکی در سال آخر منجر شد، مسیر زندگی او را عوض کرد و تحولات درونی او را به اوج معنوی ویژه‌ای کشانید و به اشعارش شور و حالی دیگر بخشید. وی سرانجام پس از هشتاد و سه سال زندگی شاعرانهٔ پربار در ۲۷ شهریور ماه ۱۳۶۷ هجری شمسی درگذشت و بنا به وصیت خود در مقبرة الشعرای تبریز به خاک سپرده شد.

                                                                      (مرجع : وبلاگ شعر و شعرا)


برچسب‌ها: حافظ سعدی خیام مولوی فردوسی نظامی عطار مولانا , اسعد گرگانی اقبال بیدل, رهی معیری پروین, وحشی بافقی هاتف بهار صائب, شیخ بهایی رودکی خاقانی جامی
ادامه مطلب...
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و ششم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M135- نیست یاری تا بگویم راز خویش

ناله پنهان کرده ام در ساز خویش

چنگ اندوهم ، خدا را ، زخمه ای

زخمه ای ، تا برکشم آواز خویش

 

برلبانم قفل خاموشی زدم

با کلیدی آشنا بازش کنید

کودک دل رنجهٔ دست جفاست

با سر انگشت وفا نازش کنید

 

پر کن این پیمانه را ای هم نفس

پر کن این پیمانه را از خون او

مست مستم کن چنان کز شور می

باز گویم قصهٔ افسون او

 

رنگ چشمش را چه می پرسی ز من

رنگ چشمش کی مرا پا بند کرد

آتشی کز دیدگانش سر کشید

این دل دیوانه را دربند کرد

 

از لبانش کی نشان دارم به جان

جز شرار بوسه های دلنشین

بر تنم کی مانده از او یادگار

جز فشار بازوان آهنین

 

من چه می دانم سر انگشتش چه کرد

در میان خرمن گیسوی من

آنقدر دانم که این آشفتگی

زان سبب افتاده اندر موی من

 

آتشی شد بر دل و جانم گرفت

راهزن شد راه ایمانم گرفت

رفته بود از دست من دامان صبر

چون ز پا افتادم آسانم گرفت

 

گم شدم در پهنهٔ صحرای عشق

در شبی چون چهرهٔ بختم سیاه

ناگهان بی آنکه بتوانم گریخت

بر سرم بارید باران گناه

 

مست بودم ، مست عشق و مست ناز

مردی آمد قلب سنگم را ربود

بس که رنجم داد و لذت دادمش

ترک او کردم چه می دانم که بود

 

مستیم از سر پرید ، ای همنفس

بار دیگر پرکن این پیمانه را

خون بده ، خون دل آن خودپرست

تا به پایان آرم این افسانه را

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و ششم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

دیدم صدای هلهله هایی که آشنا

 می خواندم به جاده پیکار زندگی

 گفتم نفیر نی لبک من

آواز مردم است

گفتم که واژههای تراویده از وجود

 دمساز مردم است

 اما

 این گوژپشت رنج کشیده

یعنی من

 این ز خویش بریده

آ?ا ز نو ترانه از یاد رفته را

آغاز می کند ؟

این مرغ پر شکسته به کنج قفس اسیر

 ایا دوباره از قفس سرد عمر سوز

پرواز می کند؟

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و ششم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1648- من که از آتش دل چون خم می در جوشم

                                        مهر بر لب زده خون می‌خورم و خاموشم

                                                                  قصد جان است طمع در لب جانان کردن

                                                                               تو مرا بین که در این کار به جان می‌کوشم

            من کی آزاد شوم از غم دل چون هر دم

                                             هندوی زلف بتی حلقه کند در گوشم

                                                                     حاش لله که نیم معتقد طاعت خویش

                                                                              این قدر هست که گه گه قدحی می نوشم

               هست امیدم که علیرغم عدو روز جزا

                                               فیض عفوش ننهد بار گنه بر دوشم

                                                                   پدرم روضه رضوان به دو گندم بفروخت

                                                                                    من چرا ملک جهان را به جوی نفروشم

        خرقه پوشی من از غایت دین داری نیست

                                          پرده‌ای بر سر صد عیب نهان می‌پوشم

                                                              من که خواهم که ننوشم بجز از راوق خم

                                                                                         چه کنم گر سخن پیر مغان ننیوشم

                   گر از این دست زند مطرب مجلس ره عشق

                                                      شعر حافظ ببرد وقت سماع از هوشم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و پنجم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M134- به لبهایم مزن قفل خموشی

که در دل قصه ای ناگفته دارم

ز پایم باز کن بند گران را

کزین سودا دلی آشفته دارم

 

بیا ای مرد ، ای موجود خودخواه

بیا بگشای درهای قفس را

اگر عمری به زندانم کشیدی

رها کن دیگرم این یک نفس را

 

منم آن مرغ ، آن مرغی که دیریست

به سر اندیشهٔ پرواز دارم

سرودم ناله شد در سینهٔ تنگ

به حسرتها سر آمد روزگارم

 

به لبهایم مزن قفل خموشی

که من باید بگویم راز خود را

به گوش مردم عالم رسانم

طنین آتشین آواز خود را

 

بیا بگشای در تا پر گشایم

بسوی آسمان روشن شعر

اگر بگذاریم پرواز کردن

گلی خواهم شدن در گلشن شعر

 

لبم با بوسهٔ شیرینش از تو

تنم با بوی عطرآگینش از تو

نگاهم با شررهای نهانش

دلم با نالهٔ خونینش از تو

 

ولی ای مرد ، ای موجود خودخواه

مگو ننگ است این شعر تو ننگ است

بر آن شوریده حالان هیچ دانی

فضای این قفس تنگ است ، تنگ است

 

مگو شعر تو سر تا پا گنه بود

از این ننگ و گنه پیمانه ای ده

بهشت و حور و آب کوثر از تو

مرا در قعر دوزخ خانه ای ده

 

کتابی ، خلوتی ، شعری ، سکوتی

مرا مستی و سکر زندگانی است

چه غم گر در بهشتی ره ندارم

که در قلبم بهشتی جاودانی است

 

شبانگاهان که مَه می رقصد آرام

میان آسمان گنگ و خاموش

تو در خوابی و من مست هوسها

تن مهتاب را گیرم در آغوش

 

نسیم از من هزاران بوسه بگرفت

هزاران بوسه بخشیدم به خورشید

در آن زندان که زندانبان تو بودی

شبی بنیادم از یک بوسه لرزید

 

به دور افکن حدیث نام ، ای مرد

که ننگم لذتی مستانه داده

مرا می بخشد آن پروردگاری

که شاعر را ، دلی دیوانه داده

 

بیا بگشای در ، تا پر گشایم

به سوی آسمان روشن شعر

اگر بگذاریم پرواز کردن

گلی خواهم شدن در گلشن شعر

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و پنجم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

کاروان خیمه به صحرا زد و محمل بگذشت

سیلم از دیده روان گشت و ز منزل بگذشت

 

ناقه بگذشت و مرا بیدل و دلبر بگذاشت

ای رفیقان بشتابید که محمل بگذشت

 

ساربان گو نفسی با من دلخسته بساز

کاین زمان کار من از قطع منازل بگذشت

 

نتواند که بدوزد نظر از منظر دوست

هر کرا در نظر آن شکل و شمایل بگذشت

 

سیل خونابه روان شد چو روان شد محمل

عجب از قافله زانگونه که بر گل بگذشت

 

نه من دلشده در قید تو افتادم و بس

کاین قضا بر سر دیوانه و عاقل بگذشت

 

قیمت روز وصال تو ندانست دلم

تا ازین گونه شبی برمن بیدل بگذشت

 

هرکه شد منکر سودای من و حسن رخت

عالم آمد بسر کویت و جاهل بگذشت

 

جان فدای تو اگر قتل منت در خور دست

خنک آن کشته که در خاطر قاتل بگذشت

 

دوش بگذشتی و خواجو بتحسر می‌گفت

آه ازین عمر گرامی که به باطل بگذشت

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و پنجم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1647- مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم

                              هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم

                                                           صفای خلوت خاطر از آن شمع چگل جویم

                                                                                   فروغ چشم و نور دل از آن ماه ختن دارم

             به کام و آرزوی دل چو دارم خلوتی حاصل

                             چه فکر از خبث بدگویان میان انجمن دارم

                                                         مرا در خانه سروی هست کاندر سایه قدش

                                                                               فراغ از سرو بستانی و شمشاد چمن دارم

     گرم صد لشکر از خوبان به قصد دل کمین سازند

                                    بحمد الله و المنه بتی لشکرشکن دارم

                                                                سزد کز خاتم لعلش زنم لاف سلیمانی

                                                                            چو اسم اعظمم باشد چه باک از اهرمن دارم

                     الا ای پیر فرزانه مکن عیبم ز میخانه

                               که من در ترک پیمانه دلی پیمان شکن دارم

                                                          خدا را ای رقیب امشب زمانی دیده بر هم نه

                                                                         که من با لعل خاموشش نهانی صد سخن دارم

                   چو در گلزار اقبالش خرامانم بحمدالله

                                    نه میل لاله و نسرین نه برگ نسترن دارم

                                                           به رندی شهره شد حافظ میان همدمان لیکن

                                                                          چه غم دارم که در عالم قوام الدین حسن دارم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و چهارم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M133- باز کن از سر گیسویم بند

پند بس کن ، که نمی گیرم پند

در امید عبثی دل بستن

تو بگو تا به کی آخر ، تا چند

 

از تنم جامه برون آر و بنوش

شهد سوزندهٔ لبهایم را

تا به کی در عطشی دردآلود

به سر آرم همه شبهایم را

 

خوب دانم که مرا برده ز یاد

من هم از دل بکنم بنیادش

باده ای ، ای که ز من بی خبری

باده ای تا ببرم از یادش

 

شاید از روزنهٔ چشمی شوخ

برق عشقی به دلش تافته است

من اگر تازه و زیبا بودم

او ز من تازه تری یافته است

 

 

شاید از کام زنی نوشیده است

گرمی و عطر نفسهای مرا

دل به او داده و برده است ز یاد

عشق عصیانی و زیبای مرا

 

گر تو دانی و جز اینست ، بگو

پس چه شد نامه ، چه شد پیغامش

خوب دانم که مرا برده ز یاد

زآنکه شیرین شده از من کامش

 

منشین غافل و سنگین و خموش

زنی امشب ز تو می جوید کام

در تمنای تن و آغوشی است

تا نهد پای هوس بر سر نام

 

عشق طوفانی بگذشتهٔ او

در دلش ناله کنان می میرد

چون غریقی است که با دست نیاز

دامن عشق تو را می گیرد

 

دست پیش آر و در آغوشش گیر

این لبش ، این لب گرمش ای مرد

این سر و سینهٔ سوزندهٔ او

این تنش ، این تن ِ نرمش ، ای مرد

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و چهارم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

در آرزوی بوی گل نوروزم

در حسرت آن نگار عالم سوزم

 

از شمع سه‌گونه کار می‌آموزم:

می‌گریم و می‌گدازم و می‌سوزم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و چهارم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1646- دیشب به سیل اشک ره خواب می‌زدم

                                       نقشی به یاد خط تو بر آب می‌زدم

                                                                  ابروی یار در نظر و خرقه سوخته

                                                                                         جامی به یاد گوشه محراب می‌زدم

         هر مرغ فکر کز سر شاخ سخن بجست

                                         بازش ز طره تو به مضراب می‌زدم

                                                                  روی نگار در نظرم جلوه می‌نمود

                                                                                           وز دور بوسه بر رخ مهتاب می‌زدم

   چشمم به روی ساقی و گوشم به قول چنگ

                                فالی به چشم و گوش در این باب می‌زدم

                                                                نقش خیال روی تو تا وقت صبحدم

                                                                                              بر کارگاه دیده بی‌خواب می‌زدم

       ساقی به صوت این غزلم کاسه می‌گرفت

                                     می‌گفتم این سرود و می ناب می‌زدم

                                                             خوش بود وقت حافظ و فال مراد و کام

                                                                                            بر نام عمر و دولت احباب می‌زدم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M132- رفتم ، مرا ببخش و مگو او وفا نداشت

راهی بجز گریز برایم نمانده بود

این عشق آتشین پر از درد بی امید

در وادی گناه و جنونم کشانده بود

   

رفتم که داغ بوسهٔ پر حسرت تو را

با اشکهای دیده ز لب شستشو دهم

رفتم که نا تمام بمانم در این سرود

رفتم که با نگفته بخود آبرو دهم

 

رفتم ، مگو ، مگو که چرا رفت ، ننگ بود

عشق من و نیاز تو و سوز و ساز ما

از پردهٔ خموشی و ظلمت چو نور صبح

بیرون فتاده بود به یکباره راز ما

 

رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم

در لابلای دامن شبرنگ زندگی

رفتم که در سیاهی یک گور بی نشان

فارغ شوم ز کشمکش و جنگ زندگی

 

من از دو چشم روشن و گریان گریختم

از خنده های وحشی طوفان گریختم

از بستر وصال به آغوش سرد هجر

آزرده از ملامت وجدان گریختم

 

ای سینه در حرارت سوزان خود بسوز

دیگر سراغ شعلهٔ آتش زمن مگیر

می خواستم که شعله شوم سرکشی کنم

مرغی شدم به کنج قفس بسته و اسیر

 

روحی مشوشم که شبی بی خبر ز خویش

در دامن سکوت به تلخی گریستم

نالان ز کرده ها و پشیمان ز گفته ها

دیدم که لایق تو و عشق تو نیستم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

گل بود و می شکفت بر امواج آب، ماه

می بود و مستی آور،

                                مثل شراب، ماه

 شب های لاجوردی،

                               بر پرنیان ابر

 همراه لای لای خموش ستاره ها

 می شد چراغ رهگذر دشت خواب، ماه

*

روزی پرنده ای

 با بال آهنین و نفس های آتشین

 برخاست از زمین

 آورد بالهای گران را به اهتزاز

 چرخید بر فراز

پرواز کرد تا لب ایوان آفتاب

آمد به زیر سایه بال عقاب، ماه

*

اینک، زنی است آنجا،

                               عریان و اشکبار ــ

غارت شده،

                   به بستر ِآشفته،

                                           شرمسار

غمگین نشسته،

                        خسته و خرد و خراب، ماه

*

داوودیِ درشتِ سپیدِ هزار پر

سر بر نمی کند به سلام ستاره ها

برگرد خویش هاله ای از آه بسته است

 تا روی خود نهان کند از آفتاب، ماه

*

از قعر این غبار

 من بانگ می زنم:

ــ کای شبچراغِ مهر

ما با سیاهکاری شب، خو نمی کنیم!

 مسپارمان به ظلمت جاوید

هرگز زمین مباد،

                                  از دولت نگاه تو، نومید

نوری به ما ببخش!

بر ما دوباره از سر رحمت،

                                              بتاب! ماه

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1645- مرا می‌بینی و هر دم زیادت می‌کنی دردم

                                                              تو را می‌بینم و میلم زیادت می‌شود هر دم

    به سامانم نمی‌پرسی نمی‌دانم چه سر داری

                                                               به درمانم نمی‌کوشی نمی‌دانی مگر دردم

  نه راه است این که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی

                                                                   گذاری آر و بازم پرس تا خاک رهت گردم

      ندارم دستت از دامن بجز در خاک و آن دم هم

                                                                 که بر خاکم روان گردی بگیرد دامنت گردم

     فرورفت از غم عشقت دمم دم می‌دهی تا کی

                                                                      دمار از من برآوردی نمی‌گویی برآوردم

        شبی دل را به تاریکی ز زلفت باز می‌جستم

                                                             رخت می‌دیدم و جامی هلالی باز می‌خوردم

           کشیدم در برت ناگاه و شد در تاب گیسویت

                                                                   نهادم بر لبت لب را و جان و دل فدا کردم

   تو خوش می‌باش با حافظ برو گو خصم جان می‌ده

                                                      چو گرمی از تو می‌بینم چه باک از خصم دم سردم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و دوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M131- نه امیدی که بر آن خوش کنم دل

نه پیغامی نه پیک آشنایی

نه در چشمی نگاه فتنه سازی

نه آهنگ پر از موج صدایی

 

ز شهر نور و عشق و درد و ظلمت

سحر گاهی زنی دامن کشان رفت

پریشان مرغ ره گم کرده ای بود

که زار و خسته سوی آشیان رفت

 

کجا کس در قفایش اشک غم ریخت

کجا کس با زبانش آشنا بود

ندانستند این بیگانه مردم

که بانگ او طنین ناله ها بود

 

به چشمی خیره شد شاید بیابد

نهانگاه امید و آرزو را

دریغا ، آن دو چشم آتش افروز

به دامان گناه افکند او را

 

به او جز از هوس چیزی نگفتند

در او جز جلوهٔ ظاهر ندیدند

به هرجا رفت در گوشش سرودند

که زن را بهر عشرت آفریدند

 

شبی در دامنی افتاد و نالید

مرو ! بگذار در این واپسین دم

ز دیدارت دلم سیراب گردد

شبح پنهان شد و در خورد بر هم

 

چرا امید بر عشقی عبث بست ؟

چرا در بستر آغوش او خفت ؟

چرا راز دل دیوانه اش را

به گوش عاشقی بیگانه خو گفت ؟

 

چرا؟...او شبنم پاکیزه ای بود

که در دام  ِگل خورشید افتاد

سحرگاهی چو خورشیدش بر آمد

به کام تشنه اش لغزید و جان داد

 

به جامی بادهٔ شور افکنی بود

که در عشق لبانی تشنه می سوخت

چو می آمد ز ره پیمانه نوشی

به قلب جام از شادی می افروخت

 

شبی نا گه سر آمد انتظارش

لبش در کام سوزانی هوس ریخت

چرا آن مرد بر جانش غضب کرد ؟

چرا بر ذره های جامش آویخت ؟

 

کنون ، این او و این خاموشی سرد

نه پیغامی ، نه پیک آشنایی

نه در چشمی نگاه فتنه سازی

نه آهنگ پر از موج صدایی

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه بیست و دوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

بت ترسا بچه نوری است باهر

که از روی بتان دارد مظاهر

 

کند او جمله دلها را وشاقی

گهی گردد مغنی گاه ساقی

 

زهی مطرب که از یک نغمهٔ خوش

زند در خرمن صد زاهد آتش

 

زهی ساقی که او از یک پیاله

کند بیخود دو صد هفتاد ساله

 

رود در خانقه مست شبانه

کند افسون صوفی را فسانه

 

وگر در مسجد آید در سحرگاه

بنگذارد در او یک مرد آگاه

 

رود در مدرسه چون مست مستور

فقیه از وی شود بیچاره مخمور

 

ز عشقش زاهدان بیچاره گشته

ز خان و مان خود آواره گشته

 

یکی مؤمن دگر را کافر او کرد

همه عالم پر از شور و شر او کرد

 

خرابات از لبش معمور گشته

مساجد از رخش پر نور گشته

 

همه کار من از وی شد میسر

بدو دیدم خلاص از نفس کافر

 

دلم از دانش خود صد حجب داشت

ز عجب و نخوت و تلبیس و پنداشت

 

درآمد از درم آن مه سحرگاه

مرا از خواب غفلت کرد آگاه

 

ز رویش خلوت جان گشت روشن

بدو دیدم که تا خود چیستم من

 

چو کردم در رخ خوبش نگاهی

برآمد از میان جانم آهی

 

مرا گفتا که ای شیاد سالوس

به سر شد عمرت اندر نام و ناموس

 

ببین تا علم و زهد و کبر و پنداشت

تو را ای نارسیده از که واداشت

 

نظر کردن به رویم نیم ساعت

همی‌ارزد هزاران ساله طاعت

 

علی‌الجمله رخ آن عالم آرای

مرا با من نمود آن دم سراپای

 

سیه شد روی جانم از خجالت

ز فوت عمر و ایام بطالت

 

چو دید آن ماه کز روی چو خورشید

بریدم من ز جان خویش امید

 

یکی پیمانه پر کرد و به من داد

که از آب وی آتش در من افتاد

 

کنون گفت از می بی‌رنگ و بی‌بوی

نقوش تختهٔ هستی فرو شوی

 

چو آشامیدم آن پیمانه را پاک

در افتادم ز مستی بر سر خاک

 

کنون نه نیستم در خود نه هستم

نه هشیارم نه مخمورم نه مستم

 

گهی چون چشم او دارم سری خوش

گهی چون زلف او باشم مشوش

 

گهی از خوی خود در گلخنم من

گهی از روی او در گلشنم من

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و دوم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1644- فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم

                               بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم

                                                         طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق

                                                                                          که در این دامگه حادثه چون افتادم

        من ملک بودم و فردوس برین جایم بود

                                     آدم آورد در این دیر خراب آبادم

                                                          سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوض

                                                                                           به هوای سر کوی تو برفت از یادم

     نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست

                                چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

                                                               کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناخت

                                                                                        یا رب از مادر گیتی به چه طالع زادم

    تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق

                              هر دم آید غمی از نو به مبارک بادم

                                                         می خورد خون دلم مردمک دیده سزاست

                                                                                         که چرا دل به جگرگوشه مردم دادم

                پاک کن چهره حافظ به سر زلف ز اشک

                                                 ور نه این سیل دمادم ببرد بنیادم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و یکم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M130- می روم خسته و افسرده و زار

سوی منزلگه ویرانهٔ خویش

به خدا می برم از شهر شما

دل شوریده و دیوانهٔ خویش

 

می برم تا که در آن نقطهٔ دور

شستشویش دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکهٔ عشق

زین همه خواهش بیجا و تباه

 

می برم تا ز تو دورش سازم

ز تو ، ای جلوهٔ امید محال

می برم زنده بگورش سازم

تا از این پس نکند یاد وصال

 

ناله می لرزد ، می رقصد اشک

آه ، بگذار که بگریزم من

از تو ، ای چشمهٔ جوشان گناه

شاید آن به که بپرهیزم من

 

به خدا غنچهٔ شادی بودم

دست عشق آمد و از شاخم چید

شعلهٔ آه شدم صد افسوس

که لبم باز بر آن لب نرسید

 

عاقبت بند سفر پایم بست

می روم ، خنده به لب ، خونین دل

می روم از دل من دست بدار

ای امید عبث بی حاصل 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه بیست و یکم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

خواه نباتی و خواه حیوانی

هر یکی مظهریست ربانی

 

می و جامی و عاشق و معشوق

موج و بحر و حباب را مانی

 

دل خود را به دست زلفش ده

جمع می باش از پریشانی

 

گفتهٔ عارفان به جان بشنو

چند گفتار این و آن خوانی

 

گاه در نزد یار خود می جوی

باش با یارکان کرمانی

 

ای که جویای این و آن گشتی

باش با خود هم این و هم آنی

 

عارفانه به تخت دل بنشست

سید مسند سلیمانی

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و یکم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1643- زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم

                            ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم

                                                 می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر

                                                                                     سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم

      زلف را حلقه مکن تا نکنی دربندم

                         طره را تاب مده تا ندهی بر بادم

                                                           یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم

                                                                                              غم اغیار مخور تا نکنی ناشادم

   رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم

                          قد برافراز که از سرو کنی آزادم

                                                     شمع هر جمع مشو ور نه بسوزی ما را

                                                                                              یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم

  شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه

                        شور شیرین منما تا نکنی فرهادم

                                                     رحم کن بر من مسکین و به فریادم رس

                                                                                             تا به خاک در آصف نرسد فریادم

                         حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روی

                                                       من از آن روز که دربند توام آزادم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیستم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M119- شهریست در کنار آن شط پر خروش

با نخلهای در هم و شبهای پر ز نور

شهریست در کنارهٔ آن شط و قلب من

آنجا اسیر پنجهٔ یک مرد پر غرور

 

شهریست در کنارهٔ آن شط که سالهاست

آغوش خود به روی من و او گشوده است

بر ماسه های ساحل و در سایه های نخل

او بوسه ها ز چشم و لب من ربوده است

 

آن ماه دیده است که من نرم کرده ام

با جادوی محبت خود قلب سنگ او

آن ماه دیده است که لرزیده اشک شوق

در آن دو چشم وحشی و بیگانه رنگ او

 

ما رفته ایم در دل شبهای ماهتاب

با قایقی به سینهٔ امواج بیکران

بشکفته در سکوت پریشان نیمه شب

بر بزم ما نگاه سپید ستارگان

 

بر دامنم غنوده چو طفلی و من ز مهر

بوسیده ام دو دیدهٔ در خواب رفته را

در کام موج دامنم افتاده است و او

بیرون کشیده دامن در آب رفته را

 

اکنون منم که در دل این خلوت و سکوت

ای شهر پر خروش ، تو را یاد می کنم

دل بسته ام به او و تو او را عزیز دار

من با خیال او دل خود شاد می کنم 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیستم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

رفتی و دل ربودی یک شهر مبتلا را

تا کی کنیم بی تو صبری که نیست ما را

 

بازآ که عاشقانت جامه سیاه کردند

چون ناخن عروسان از هجر تو نگارا!

 

ای اهل شهر ازین پس من ترک خانه گفتم

کز ناله‌های زارم زحمت بود شما را

 

از عشق خوب رویان من دست شسته بودم

پایم به گل فرو شد در کوی تو قضا را

 

از نیکوان عالم کس نیست همسر تو

بر انبیای دیگر فضل است مصطفا را

 

در دور خوبی تو بی‌قیمتند خوبان

گل در رسید و لابد رونق بشد گیا را

 

ای مدعی که کردی فرهاد را ملامت

باری ببین و تن زن شیرین خوش لقا را

 

تا مبتلا نگردی گر عاقلی مدد کن

در کار عشق لیلی مجنون مبتلا را

 

ای عشق بس که کردی با عقل تنگ خویی

مسکین برفت و اینک بر تو گذاشت جا را

 

مجروح هجرت ای جان مرهم ز وصل خواهد

این است وجه درمان آن درد بی‌دوا را

 

من بنده‌ام تو شاهی با من هر آنچه خواهی

می‌کن، که بر رعیت حکم است پادشا را

 

گر کرده‌ام گناهی در ملک چون تو شاهی

حدم بزن ولیکن از حد مبر جفا را

 

از دهشت رقیبت دور است سیف از تو

در کویت ای توانگر سگ می‌گزد گدا را

 

سعدی مگر چو من بود آنگه که این غزل گفت

«مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا»

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیستم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1642- هر نکته‌ای که گفتم در وصف آن شمایل

                                    هر کو شنید گفتا لله در قائل

                                                           تحصیل عشق و رندی آسان نمود اول

                                                                                    آخر بسوخت جانم در کسب این فضایل

          حلاج بر سر دار این نکته خوش سراید

                           از شافعی نپرسند امثال این مسائل

                                                             گفتم که کی ببخشی بر جان ناتوانم

                                                                                  گفت آن زمان که نبود جان در میانه حائل

       دل داده‌ام به یاری شوخی کشی نگاری

                                مرضیه السجایا محموده الخصائل

                                                      در عین گوشه گیری بودم چو چشم مستت

                                                                              و اکنون شدم به مستان چون ابروی تو مایل

               از آب دیده صد ره طوفان نوح دیدم

                        و از لوح سینه نقشت هرگز نگشت زایل

                                                   ای دوست دست حافظ تعویذ چشم زخم است

                                                                                           یا رب ببینم آن را در گردنت حمایل

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه نوزدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M118- از من رمیده ای و من ساده دل هنوز

بی مهری و جفای تو باور نمی کنم

دل را چنان به مهر تو بستم که بعد از این

دیگر هوای دلبر دیگر نمی کنم

 

رفتی و با تو رفت مرا شادی و امید

دیگر چگونه عشق تو را آرزو کنم

دیگر چگونه مستی یک بوسهٔ تو را

دراین سکوت تلخ و سیه جستجو کنم

 

یاد آر آن زن ، آن زن دیوانه را که خفت

یک شب به روی سینهٔ تو مست عشق و ناز

لرزید بر لبان عطش کرده اش هوس

خندید در نگاه گریزنده اش نیاز

 

لبهای تشنه اش به لبت داغ بوسه زد

افسانه های شوق تو را گفت با نگاه

پیچید همچو شاخهٔ پیچک به پیکرت

آن بازوان سوخته در باغ زرد ماه

 

هر قصه ای که ز عشق خواندی به گوش او

در دل سپرد و هیچ ز خاطر نبرده است

دردا دگر چه مانده از آن شب ، شب شگفت

آن شاخه خشک گشته و آن باغ مرده است

 

با آنکه رفته ای و مرا برده ای ز یاد

می خواهمت هنوز و به جان دوست دارمت

ای مرد ، ای فریب مجسم بیا که باز

بر سینهٔ پر آتش خود می فشارمت

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه نوزدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

زهی آصف کز صفاتی کز کفایت

تو را ملک سلیمان در نگین است

 

چو کلکت دانه مشکین فشاند

هزارش چون عطارد خوشه چین است

 

قضا با امر و نهیب همعنان است

قدر با صدر قدرت همنشین است

 

ز خاک درگهت صد پی کشیده

فلک نیل سعادت بر جبین است

 

ز شوق طاعتت صد ره نهاده

اسد داغ ارادت بر سرین است

 

وزیرا کاتب دیوان اعلی

چه گویم راستی مردی امین است

 

دور رسمک داشت در بغداد و واسط

رهی کز بندگان کمترین است

 

نجس کرد آن یکی را خواجه طاهر

که با خلق خدا دایم به کین است

 

یکی را خود یمین الدین بر آن است

که حاصل کرده از کد یمین است

 

یکی مطعون ارباب شمال است

یکی موقوف اصحاب یمین است

 

نمی‌دانم که در رسم من افتاد

خلل یا رسم این دیوان چنین است

 

من آن مستوفی نحس نجس را

اگر طاهرتر از ما معین است

 

سزایی می‌توان داد لیکن

نظر بر خواجه روی زمین است

 

به استخلاص من پروانه فرمای

که چون شمعم زبانی آتشین است

 

سخن را بر دعایت ختم کردم

که آمین در دعا روح‌الامین است 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه نوزدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1641- اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول

                                    رسد به دولت وصل تو کار من به اصول

                                                                  قرار برده ز من آن دو نرگس رعنا

                                                                                       فراغ برده ز من آن دو جادوی مکحول

          چو بر در تو من بی‌نوای بی زر و زور

                                         به هیچ باب ندارم ره خروج و دخول

                                                                 کجا روم چه کنم چاره از کجا جویم

                                                                                        که گشته‌ام ز غم و جور روزگار ملول

                من شکسته بدحال زندگی یابم

                                   در آن زمان که به تیغ غمت شوم مقتول

                                                                   خرابتر ز دل من غم تو جای نیافت

                                                                                         که ساخت در دل تنگم قرارگاه نزول

             دل از جواهر مهرت چو صیقلی دارد

                                            بود ز زنگ حوادث هر آینه مصقول

                                                         چه جرم کرده‌ام ای جان و دل به حضرت تو

                                                                                      که طاعت من بی‌دل نمی‌شود مقبول

                         به درد عشق بساز و خموش کن حافظ

                                                رموز عشق مکن فاش پیش اهل عقول

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه هجدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
M117- باز هم قلبی به پایم اوفتاد

باز هم چشمی به رویم خیره شد

باز هم در گیر و دار یک نبرد

عشق من بر قلب سردی چیره شد

 

باز هم از چشمهٔ لبهای من

تشنه ای سیراب شد ، سیراب شد

باز هم در بستر آغوش من

رهرویی در خواب شد ، در خواب شد

 

بر دو چشمش دیده می دوزم به ناز

خود نمی دانم چه می جویم در او

عاشقی دیوانه می خواهم که زود

بگذرد از جاه و مال و آبرو

  

او شراب بوسه می خواهد ز من

من چه گویم قلب پر امّید را

او به فکر لذت و غافل که من

طالبم آن لذت جاوید را

  

من صفای عشق می خواهم از او

تا فدا سازم وجود خویش را

او تنی می خواهد از من آتشین

تا بسوزاند در او تشویش را

  

او به من می گوید ای آغوش گرم

مست نازم کن ، که من دیوانه ام

من به او می گویم ای نا آشنا

بگذر از من ، من تو را بیگانه ام

 

 آه از این دل ، آه از این جام امید

عاقبت بشکست و کس رازش نخواند

چنگ شد در دست هر بیگانه ای

ای دریغا ، کس به آوازش نخواند 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه هجدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری

در آب و گل که آورد، آیین جان نهادن؟

بر دوش جان نازک، بار گران نهادن؟

 

شاداب شاخ جان را، از بوم جاودانی

برکندن از چه علت، در خاکدان نهادن؟

 

ز آوردن تن و جان، با هم چه سود بینی

جز درد تن فزودن، جر بار جان نهادن

 

گویندۀ سمر را، زین حال در خور آید

صد قصه جمع کردن، صد داستان نهادن

 

از داستان و قصه، بگذر که غصه باشد

پیش گرسنه چندی، از هیچ خوان نهادن

 

گفت و شنید کم کن، گر رهروی که از سر

شاید برای توشه، چشم و زبان نهادن

 

کاری شگرف باشد، در ره روش قدم را

از سود برگرفتن و اندر زیان نهادن

 

گاه بلا به مردی، تن در میان فکندن

کام و هوای خود را، بر یک کران نهادن

 

رسمی است عاشقان را، هنگام نامرادی

از دل کرانه جستن، جان در میان نهادن

 

در دین عشق هرگز، جز رسم پاکبازی

دینی توان گرفتن؟ رسمی توان نهادن؟

 

کار تو خواب بینم، در راه، گاه رفتن

پس جرم نارسیدن، بر همرهان نهادن

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه هجدهم آذر 1393 توسط وحید نهال پروری
1640- مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفیق

                                  گرت مدام میسر شود زهی توفیق

                                                        جهان و کار جهان جمله هیچ بر هیچ است

                                                                                        هزار بار من این نکته کرده‌ام تحقیق

                دریغ و درد که تا این زمان ندانستم

                                   که کیمیای سعادت رفیق بود رفیق

                                                            به مأمنی رو و فرصت شمر غنیمت وقت

                                                                                         که در کمینگه عمرند قاطعان طریق

                  بیا که توبه ز لعل نگار و خنده جام

                               حکایتیست که عقلش نمی‌کند تصدیق

                                                               اگر چه موی میانت به چون منی نرسد

                                                                                 خوش است خاطرم از فکر این خیال دقیق

               حلاوتی که تو را در چه زنخدان است

                                     به کنه آن نرسد صد هزار فکر عمیق

                                                         اگر به رنگ عقیقی شد اشک من چه عجب

                                                                                  که مهر خاتم لعل تو هست همچو عقیق

                        به خنده گفت که حافظ غلام طبع توام

                                                 ببین که تا به چه حدم همی‌کند تحمیق

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ

اسلایدر