بهترين و زيباترين اشعار و قطعات فارسی
هر روز يک شعر زيبا The Best Persian Poems
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم خرداد ۱۳۸۹ توسط وحید نهال پروری

 

 نگفتم بجز با خدایی که هست   

  

            از این درد بی انتهایی که هست. 

 

 

سلام

 

منّت خدای را عز و جل که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت...

 

خیلی ممنون که به این وبلاگ اومدید . . . 

امسال (خرداد 1389) بعد از روز تولدم، تصمیم گرفتم هر روز یک شعر یا

قطعه خوب را انتخاب و در وبلاگ بگذارم. امیدوارم قبل از رسیدن به خط

آخر بتونم در این وبلاگ به تعداد روزهای باقیمانده شعر نوشته باشم.

درضمن اگه از یک شاعر بطور پیوسته برای مدتی شعر گذاشته میشه

دلیلش اینه که نمی خواهم اشعار تکراری بگذارم و برای این منظور

بایستی از یک روند ثابت پیروی کنم. 

 

 

به مناسبت چهارمين سالگرد تاسيس وبلاگ و آغاز به فعاليت صفحه

فيسبوك، از اين به بعد تصميم گرفتم هر روز علاوه بر شعر روز كه به

ترتيب شماره و نظم قبلی گذاشته ميشه، يك شعر ديگه به عنوان

"شعر شانس روز" از شعرای ديگه بذارم تا وبلاگ از حالت تكرار شاعر

در بيايد. (ممنون از همه تون  - خرداد 93)

 

 


به مناسبت چهارمين سالگرد تاسيس وبلاگ "بهترين و زيباترين اشعار و

قطعات فارسی" و ارائه بيش از 1500 قطعه، پس از اين، شعر نو و

معاصر نيز به وبلاگ و پيج اضافه خواهد شد... بدين ترتيب هر روز يك شعر

به همان ترتيب وبلاگ و با شماره مربوطه و يك شعر به نام "شعر شانس

روز" و بدون شماره و ترتيب خاصی و نيز يك شعر معاصر و نو با ترتيب و

شماره گذاری M2 , M1 , ... افزوده خواهد شد.

 

                                                         (ممنون از حضورتون  - مرداد 93)

                                   

 

دوستهای خوبم نظر یادتون نره و

بازم به جزیره خودتون تشریف بیارید.

 

 

امیدوارم همیشه شاد و موفق باشید.

 

وحید

نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم خرداد ۱۳۸۹ توسط وحید نهال پروری

 

 حرفام رو ميشنوی، از لابه لای شعر، اينجوری بهتره

 

                                                                    . . . 

 

 

                           اين بيت آخره اما هميشه شعر، پايان قصه نيست . . .  

نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم خرداد ۱۳۸۹ توسط وحید نهال پروری
  "مختصری از شرح زندگانی حضرت لسان الغیب حافظ شیرازی"

 

 

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به “حافظ”، غزلسرای بزرگ و از خداوندان شعر و ادب پارسی است. وی حدود سال ۷۲۶ هجری قمری در شیراز متولد شد. علوم و فنون را در محفل درس استاران زمان فراگرفت و در علوم ادبی عصر پایه‌ای رفیع یافت. خاصه در علوم فقهی و الهی غور و تأمل بسیار کرد و قرآن را با چهارده روایت مختلف از بر داشت. “گوته” دانشمند بزرگ و شاعر و سخنور مشهور آلمانی دیوان شرقی خود را به نام او و با کسب الهام از افکار وی تدوین کرد. دیوان اشعار او شامل غزلیات، چند قصیده، چند مثنوی، قطعات و رباعیات است. وی به سال ۷۹۲ هجری قمری در شیراز درگذشت. آرامگاه او در حافظیهٔ شیراز زیارتگاه صاحبنظران و عاشقان شعر و ادب پارسی است     

 

 

 

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به “خیام” فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتابهایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله رساله فی شرح ما اشکل من مصادرات کتاب اقلیدس، رساله فی الاحتیال لمعرفه مقداری الذهب و الفضه فی جسم مرکب منهما، و لوازم الامکنه را می‌توان نام برد. وی به سال ۵۲۶ هجری قمری درگذشت. رباعیات او شهرت جهانی دارد.

 

 

 

مشرف الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. تخلص او “سعدی” است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. وی احتمالاً بین سالهای ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به تحصیل ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به تألیف شاهکارهای خود دست یازید. وی در سال ۶۵۵ سعدی‌نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال بعد (۶۵۶) گلستان را تألیف کرد. علاوه بر اینها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی جمع کرده‌اند. وی بین سالهای ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری در شیراز درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.

 

 

 

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.   

 

 

 

حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی ، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته شده و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.

 

 

 


حکیم ابومحمد الیاس بن یوسف بن زکی ابن مؤید نظامی شاعر معروف ایرانی در قرن ششم هجری قمری است. وی بین سالهای ۵۳۰ تا ۵۴۰ هجری قمری در شهر گنجه واقع در جمهوری آذربایجان کنونی متولد شد اما اصلیت عراقی داشته است. وی از فنون حکمت و علوم عقلی و نقلی و طب و ریاضی و موسیقی بهره‌ای کامل داشته و از علمای فلسفه و حکمت به شمار می‌آمده است. مهمترین اثر وی”پنج گنج” یا “خمسه” است. دیوان اشعار او مشتمل بر قصاید، غزلیات، قطعات و رباعیات است. وی بین سالهای ۵۹۹ تا ۶۰۲ هجری قمری وفات یافت.

 

 

 

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.

 

"مختصری از شرح زندگانی استاد محمدحسین شهریار"

 

 

سید محمدحسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار، شاعر پارسی‌گوی آذری‌زبان، در سال ۱۲۸۵ هجری شمسی در روستای خشکناب در بخش قره‌چمن آذربایجان متولد شد. او تحصیلات خود را در مدرسهٔ متحده و فیوضات و متوسطهٔ تبریز و دارالفنون تهران گذراند و وارد دانشکدهٔ طب شد. سرگذشت عشق آتشین و ناکام او که به ترک تحصیل وی از رشتهٔ پزشکی در سال آخر منجر شد، مسیر زندگی او را عوض کرد و تحولات درونی او را به اوج معنوی ویژه‌ای کشانید و به اشعارش شور و حالی دیگر بخشید. وی سرانجام پس از هشتاد و سه سال زندگی شاعرانهٔ پربار در ۲۷ شهریور ماه ۱۳۶۷ هجری شمسی درگذشت و بنا به وصیت خود در مقبرة الشعرای تبریز به خاک سپرده شد.

    

                                                                  (مرجع : وبلاگ شعر و شعرا)

برچسب‌ها: حافظ سعدی خیام مولوی فردوسی نظامی عطار مولانا, اسعد گرگانی اقبال بیدل, رهی معیری پروین, وحشی بافقی هاتف بهار صائب, شیخ بهایی رودکی خاقانی جامی
ادامه مطلب...
نگارش در تاريخ شنبه پنجم اردیبهشت ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
M264- درین سرای بی کسی اگر سری در آمدی

هزار کاروان دل ز هر دری در آمدی

 

ز بس که بال زد دلم به سینه در هوای تو

اگر دهان گشودمی کبوتری در آمدی

 

سماع سرد بی غمان خمار ما نمی برد

به سان شعله کاشکی قلندری در آمدی

 

خوشا هوای آن حریف و آه آتشین او

که هر نفس ز سینه اش سمندری در آمدی

 

یکی نبود ازین میان که تیر بر هدف زند

دریغ اگر کمان کشی دلاوری در آمدی

 

اگر به قصد خون من نبود دست غم چرا

از آستین عشق او چون خنجری در آمدی

 

فروخلید در دلم غمی که نیست مرهمش

اگر نه خار او بدی به نشتری در آمدی

 

شب سیاه آینه ز عکس آرزو تهی ست

چه بودی از پری رخی ز چادری در آمدی

 

سرشک سایه یاوه شد درین کویر سوخته

اگر زمانه خواستی چه گوهری در آمدی

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: هوشنگ ابتهاج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه پنجم اردیبهشت ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری

ماهیِ همیشه تشنه ام

در زلال لطف بیکرانِ تو

می برد مرا به هر کجا که میل اوست

موج دیدگان مهربان تو

زیر بال مرغکان خنده هات

زیر آفتاب داغ بوسه هات

                                      ای زلال پاک

           

جرعه جرعه جرعه می کشم ترا به کام خویش

تا که پُر شود تمام جان من ز جان تو

               ای همیشه خوب

                               ای همیشه آشنا

هر طرف که می کنم نگاه

تا همه کرانه های دور

عطر و خنده و ترانه می کند شنا

در میان بازوان تو

       

ماهی همیشه تشنه ام

ای زلال تابناک

یک نفس اگر مرا به حال خود رها کنی

ماهی تو جان سپرده روی خاک 

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه پنجم اردیبهشت ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
1777- تا بکی جان کندن اندر آفتاب ای رنجبر

                                                       ریختن از بهر نان از چهر آب ای رنجبر

   زینهمه خواری که بینی زافتاب و خاک و باد

                                              چیست مزدت جز نکوهش یا عتاب ای رنجبر

        از حقوق پایمال خویشتن کن پرسشی

                                                  چند میترسی ز هر خان و جناب ای رنجبر

    جمله آنان را که چون زالو مکندت خون بریز

                                            وندران خون دست و پائی کن خضاب ای رنجبر

         دیو آز و خودپرستی را بگیر و حبس کن

                                                    تا شود چهر حقیقت بی حجاب ای رنجبر

       حاکم شرعی که بهر رشوه فتوی میدهد

                                                     کی دهد عرض فقیران را جواب ای رنجبر

              آنکه خود را پاک میداند ز هر آلودگی

                                                      میکند مردار خواری چون غراب ای رنجبر

   گر که اطفال تو بی شامند شبها باک نیست

                                                 خواجه تیهو می‌کند هر شب کباب ای رنجبر

     گر چراغت را نبخشیده‌است گردون روشنی

                                                    غم مخور، میتابد امشب ماهتاب ای رنجبر

                 در خور دانش امیرانند و فرزندانشان

                                                    تو چه خواهی فهم کردن از کتاب ای رنجبر

             مردم آنانند کز حکم و سیاست آگهند

                                                    کارگر کارش غم است و اضطراب ای رنجبر

      هر که پوشد جامهٔ نیکو بزرگ و لایق اوست

                                                       رو تو صدها وصله داری بر ثیاب ای رنجبر

جامه‌ات شوخ است و رویت تیره رنگ از گرد و خاک

                                                          از تو میبایست کردن اجتناب ای رنجبر

    هر چه بنویسند حکام اندرین محضر رواست

                                               کس نخواهد خواستن زیشان حساب ای رنجبر

   

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: پروین اعتصامی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه چهارم اردیبهشت ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
M263- شکسته وارم و دارم دلی درست هنوز

وفا نگر که دلم پای بست توست هنوز

 

به هیچ جام دگر نیست حاجت ای ساقی

که مست مستم از آن جرعه ی نخست هنوز

 

چنین نشسته بع خاکم مبین که در طلبت

سمند همت ما چابک است و چست هنوز

 

به آب عشق توان شست پاک دست از جان

چه عاشق است که دست از جهان نشست هنوز

 

ز کار دیده و دل سایه بر مدار امید

گلی اگرچه ازین اشک و خون نرست هنوز

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: هوشنگ ابتهاج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه چهارم اردیبهشت ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری

جز گه و گند و کثافت چیزی

اندر این شهر ندیدم بنده

 

هر کجا شهر مسلمانان است

از گه و گند بود آکنده

 

گه به گور پدر آنکه نوشت

کیر بر کس زن خواننده

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه چهارم اردیبهشت ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
1776- با دوک خویش، پیرزنی گفت وقت کار

                                                        کاوخ! ز پنبه ریشتنم موی شد سفید

    از بس که بر تو خم شدم و چشم دوختم

                                                           کم نور گشت دیده‌ام و قامتم خمید

                     ابر آمد و گرفت سر کلبهٔ مرا

                                                        بر من گریست زار که فصل شتا رسید

 جز من که دستم از همه چیز جهان تهیست

                                                      هر کس که بود، برگ زمستان خود خرید

        بی زر، کسی بکس ندهد هیزم و زغال

                                                            این آرزوست گر نگری، آن یکی امید

              بر بست هر پرنده در آشیان خویش

                                                          بگریخت هر خزنده و در گوشه‌ای خزید

                    نور از کجا به روزن بیچارگان فتد

                                                                 چون گشت آفتاب جهانتاب ناپدید

                     از رنج پاره دوختن و زحمت رفو

                                                                   خونابهٔ دلم ز سر انگشتها چکید

              یک جای وصله در همهٔ جامه‌ام نماند

                                                         زین روی وصله کردم، از آن رو ز هم درید

               دیروز خواستم چو بسوزن کنم نخی

                                                               لرزید بند دستم و چشمم دگر ندید

        من بس گرسنه خفتم و شبها مشام من

                                                                 بوی طعام خانهٔ همسایگان شنید

                ز اندوه دیر گشتن اندود بام خویش

                                                             هر گه که ابر دیدم و باران، دلم طپید

         پرویزنست سقف من، از بس شکستگی

                                                              در برف و گل چگونه تواند کس آرمید

                هنگام صبح در عوض پرده، عنکبوت

                                                                  بر بام و سقف ریخته‌ام تارها تنید

                   در باغ دهر بهر تماشای غنچه‌ای

                                                                  بر پای من بهر قدمی خارها خلید

                      سیلابهای حادثه بسیار دیده‌ام

                                                           سیل سرشک زان سبب از دیده‌ام دوید

         دولت چه شد که چهره ز درماندگان بتافت

                                                                      اقبال از چه راه ز بیچارگان رمید

                پروین، توانگران غم مسکین نمیخورند

                                                         بیهوده‌اش مکوب که سرد است این حدید

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: پروین اعتصامی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه سوم اردیبهشت ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
M262- تو می روی و دل ز دست می رود

مرو که با تو هر چه هست می رود

 

دلی شکستی و به هفت آسمان

هنوز بانگ این شکست می رود

 

کجا توان گریخت زین بلای عشق

که بر سر من از الست می رود

 

نمی خورد غم خمار عاشقان

که جام ما شکست و مست می رود

 

از آن فراز و این فرود غم مخور

زمانه بر بلند و پست می رود

 

بیا که جان سایه بی غمت مباد

وگرنه جان غم پرست می رود

 

شب غم تو نیز بگذرد ولی

درین میان دلی ز دست می رود

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: هوشنگ ابتهاج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ پنجشنبه سوم اردیبهشت ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری

هرچند که رنگ و روی زیباست مرا،

چون لاله رخ و چو سَرْو بالاست مرا،

 

معلوم نشد که در طَرَبخانهٔ خاک

نقّاشِ ازل بهرِ چه آراست مرا؟

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه سوم اردیبهشت ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
1775- به نومیدی، سحرگه گفت امید

                               که کس ناسازگاری چون تو نشنید

                                                               بهر سو دست شوقی بود بستی

                                                                                              بهر جا خاطری دیدی شکستی

           کشیدی بر در هر دل سپاهی

                                 ز سوزی، ناله‌ای، اشکی و آهی

                                                              زبونی هر چه هست و بود از تست

                                                                                               بساط دیده اشک آلود از تست

        بس است این کار بی تدبیر کردن

                                        جوانان را بحسرت پیر کردن

                                                                        بدین تلخی ندیدم زندگانی

                                                                                                     بدین بی مایگی بازارگانی

                 نهی بر پای هر آزاده بندی

                                       رسانی هر وجودی را گزندی

                                                                      باندوهی بسوزی خرمنی را

                                                                                             کشی از دست مهری دامنی را

            غبارت چشم را تاریکی آموخت

                                 شرارت ریشهٔ اندیشه را سوخت

                                                                    دو صد راه هوس را چاه کردی

                                                                                                          هزاران آرزو را آه کردی

          ز امواج تو ایمن، ساحلی نیست

                                    ز تاراج تو فارغ، حاصلی نیست

                                                              مرا در هر دلی، خوش جایگاهیست

                                                                                                بسوی هر ره تاریک راهیست

                 دهم آزردگانرا مومیائی

                                            شوم در تیرگیها روشنائی

                                                                           دلی را شاد دارم با پیامی

                                                                                                     نشانم پرتوی را با ظلامی

       عروس وقت را آرایش از ماست

                                   بنای عشق را پیدایش از ماست

                                                                         غمی را ره ببندم با سروری

                                                                                                    سلیمانی پدید آرم ز موری

           بهر آتش، گلستانی فرستم

                                  بهر سر گشته، سامانی فرستم

                                                           خوش آن رمزی که عشقی را نوید است

                                                                                         خوش آن دل کاندران نور امید است

      بگفت ایدوست، گردشهای دوران

                                     شما را هم کند چون ما پریشان

                                                                         مرا با روشنائی نیست کاری

                                                                                                که ماندم در سیاهی روزگاری

             نه یکسانند نومیدی و امید

                                   جهان بگریست بر من، بر تو خندید

                                                                           در آن مدت که من امید بودم

                                                                                                   بکردار تو خود را می‌ستودم

          مرا هم بود شادیها، هوسها

                                           چمنها، مرغها، گلها، قفسها

                                                                             مرا دلسردی ایام بگداخت

                                                                                           همان ناسازگاری، کار من ساخت

           چراغ شب ز باد صبحگه مرد

                                    گل دوشینه یکشب ماند و پژمرد

                                                                        سیاهیهای محنت جلوه‌ام برد

                                                                                           درشتی دیدم و گشتم چنین خرد

          شبانگه در دلی تنگ آرمیدم

                                   شدم اشکی و از چشمی چکیدم

                                                                             ندیدم ناله‌ای بودم سحرگاه

                                                                                              شکنجی دیدم و گشتم یکی آه

       تو بنشین در دلی کاز غم بود پاک

                                        خوشند آری مرا دلهای غمناک

                                                                    چو گوی از دست ما بردند فرجام

                                                                                           چه فرق ار اسب توسن بود یا رام

                    گذشت امید و چون برقی درخشید

                                               هماره کی درخشید برق امید

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: پروین اعتصامی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
M261- بگردید، بگردید، درین خانه بگردید

دیرن خانه غریبند، غریبانه بگردید

 

یکی مرغ چمن بود که جفت دل من بود

جهان لانه ی او نیست پی لانه بگردید

 

یکی ساقی مست است پس پرده نشسته ست

قدح پیش فرستاد که مستانه بگردید

 

یکی لذت مستی ست، نهان زیر لب کیست؟

ازین دست بدان دست چو پیمانه بگردید

 

یکی مرغ غریب است که باغ دل من خورد

به دامش نتوان یافت، پی دانه بگردید

 

نسیم نفس دوست به من خورد و چه خوشبوست

همین جاست، همین جاس، همه خانه بگردید

 

نوایی نشنیده ست که از خویش رمیده ست

به غوغاش مخوانید، خموشانه بگردید

 

سرشکی که بر آن خاک فشاندیم بن تاک

در این جوش شراب است، به خمخانه بگردید

 

چه شیرین و چه خوشبوست، کجا خوابگه اوست؟

پی آن گل پر نوش چو پروانه بگردید

 

بر آن عق بخندید که عشقش نپسندید

در این حلقه ی زنجیر چو دیوانه بگردید

 

درین کنج غم آباد نشانش نتوان دید

اگر طالب گنجید به ویرانه بگردید

 

کلید در امید اگر هست شمایید

درین قفل کهن سنگ چچو دندانه بگردید

 

رخ از سایه نهفته ست، به افسون که خفته ست؟

به خوابش نتوان دید، به افسانه بگردید

 

تن او به تنم خورد، مرا برد، مرا برد

گرم باز نیاورد، به شکرانه بگردید

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: هوشنگ ابتهاج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری

پس آنگه که خاک زمین داد بوس

چنین پاسخ آورد فرفوریوس

 

که تا دور باشد خرامش پذیر

تو بادی جهان داور دور گیر

 

سر از داد تو بر متاباد دهر

که داد تو بیداد را کرد قهر

 

ز پرسیدن شاه ایزد شناس

چنان در دل آمد مرا از قیاس

 

کزان پیشتر کاینجهان شد پدید

جهان آفرین جوهری آفرید

 

ز پروردن فیض پروردگار

به آبی شد آن جوهر آبدار

 

دو نیمه شد آن آب جوهر گشای

یکی زیر و دیگر زبر یافت جای

 

به طبع آن دو نیمه چو کافور و مشک

یکی نیمه‌تر گشت و یک نیمه خشک

 

ز تری یکی نیمه جنبش پذیر

ز خشکی دگر نیمه آرام گیر

 

شد آن آب جنبش‌پذیر آسمان

شد این آرمیده زمین در زمان

 

خرد تا بدینجاست کوشش نمای

برون زین خط اندیشه را نیست جای

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
1774- روزی گذشت پادشهی از گذرگهی

                                                   فریاد شوق بر سر هر کوی و بام خاست

           پرسید زان میانه یکی کودک یتیم

                                                   کاین تابناک چیست که بر تاج پادشاست

 آن یک جواب داد چه دانیم ما که چیست

                                                         پیداست آنقدر که متاعی گرانبهاست

        نزدیک رفت پیرزنی کوژپشت و گفت

                                                       این اشک دیدهٔ من و خون دل شماست

 ما را به رخت و چوب شبانی فریفته است

                                                      این گرگ سالهاست که با گله آشناست

  آن پارسا که ده خرد و ملک، رهزن است

                                                          آن پادشا که مال رعیت خورد گداست

           بر قطرهٔ سرشک یتیمان نظاره کن

                                                          تا بنگری که روشنی گوهر از کجاست

پروین، به کجروان سخن از راستی چه سود

                                                       کو آنچنان کسی که نرنجد ز حرف راست

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: پروین اعتصامی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
M260- ای ماه شبی مونس خلوتگه ما باش

در آینه ی اهل نظر چهره نما باش

 

کار دل ما بین که گره در گره افتاد

گیسو بگشا و بنشین، کارگشا باش

 

جامی ز لب خویش به مستان غمت بخش

گو کام دل سوخته ای چند روا باش

 

ای روح مسیحا نفسی در نی ما دم

در سینه یاین خالی خاموش نوا باش

 

چشمم چو قدح بر لب نوشت نگران است

ای ساقی سرمست شبی نیز مرا باش

 

مستیم و ندانیم شب از چند گذشته ست

پرکن قدحی دیگر و بی چون و چرا باش

 

ای دل ز سر زلف بتان کار بیاموز

با این همه زنجیر به رقص آی و رها باش

 

چون خال که بر کنج لب یار خوش افتاد

ای نکته تو هم در دهن دوست بجا باش

 

آیینه ی ما زنگ کدورت نپذیرد

ای غم به رخ سایه سرشکی ز صفا باش

 

تا زنده دلان داروی دل از تو بجویند

ای شعر دل انگیز همان مهرگیا باش

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: هوشنگ ابتهاج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری

زمین به ولوله بنشست

 زمان به هلهله برخاست

 پرند سبز درختان باغ را آراست

 شکوفه ها بشکفت

شکوفه های شکوفان

و با صدای رسا آسمان پهناور

 رساترین طنین را

 به چرخ چارم خواند

 و این شگون مظفر را

از این من آلوده این من خاکی

به آن فرشته

 سرشته ز خوی افلاکی

به آن نشانه خوبی

به آن یگانه ترین کسان درودی گفت

به وسعت همه آبهای دریاها

به وسعت پاکی

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
1773- بی روی دوست، دوش شب ما سحر نداشت

                                                                  سوز و گداز شمع و من و دل اثر نداشت

                            مهر بلند، چهره ز خاور نمینمود

                                                                       ماه از حصار چرخ، سر باختر نداشت

                       آمد طبیب بر سر بیمار خویش، لیک

                                                                     فرصت گذشته بود و مداوا ثمر نداشت

                   دانی که نوشداروی سهراب کی رسید

                                                                         آنگه که او ز کالبدی بیشتر نداشت

                 دی، بلبلی گلی ز قفس دید و جانفشاند

                                                                              بار دگر امید رهائی مگر نداشت

                            بال و پری نزد چو بدام اندر اوفتاد

                                                                       این صید تیره روز مگر بال و پر نداشت

                        پروانه جز بشوق در آتش نمیگداخت

                                                                   میدید شعله در سر و پروای سر نداشت

                        بشنو ز من، که ناخلف افتاد آن پسر

                                                                  کز جهل و عجب، گوش به پند پدر نداشت

                        خرمن نکرده توده کسی موسم درو

                                                                       در مزرعی که وقت عمل برزگر نداشت

                       من اشک خویش را چو گهر پرورانده‌ام

                                                                         دریای دیده تا که نگوئی گهر نداشت

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: پروین اعتصامی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه سی و یکم فروردین ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
M259-  در هفت آسمان جو نداری ستاره ای

ای دل کجا روی که بود راه چاره ای

 

حالی نماند تا بزنی فالی ای رفیق

خمی کجاست تا بکنی استخاره ای

 

هر پاره ی دلم لب زخمی ست خون فشان

جز خون چه می رود ز دل پاره پاره ای

 

از موج خیز حادثه ها مأمنی نماند

کشتی کجا برم به امید کناره ای

 

دیدار دلفروز تو عمر دوباره بود

اینک شب جدایی و مرگ دوباره ای

 

از چین ابروی تو دلم شور می زند

کاین تیغ کج به خون که دارد اشاره ای

 

گر نیست تاب سوختنت گرد ما مگرد

که آتش زند به خرمن هستی شراره ای

 

در بحر ما هر آینه جز بیم غرق نیست

آن به کزین میانه بگیری کناره ای

 

ای ابر غم ببار و دل از گریه باز کن

ماییم و سرگذشت شب بی ستاره ای

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: هوشنگ ابتهاج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ دوشنبه سی و یکم فروردین ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری

در بندم از آن دو زلف بند اندر بند

نالانم از آن عقیق قند اندر قند

 

ای وعدهٔ فردای تو پیچ اندر پیچ

آخر غم هجران تو چند اندر چند

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه سی و یکم فروردین ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
1772- مرغی نهاد روی بباغی ز خرمنی

                                        ناگاه دید دانهٔ لعلی به روزنی

                                                               پنداشت چینه‌ایست، بچالاکیش ربود

                                                                                       آری، نداشت جز هوس چینه چیدنی

 چون دید هیچ نیست فکندش بخاک و رفت

                                    زینسانش آزمود! چه نیک آزمودنی

                                                          خواندش گهر به پیش که من لعل روشنم

                                                                                            روزی باین شکاف فتادم ز گردنی

   چون من نکرده جلوه‌گری هیچ شاهدی

                                      چون من نپرورانده گهر هیچ معدنی

                                                                       ما را فکند حادثه‌ای، ورنه هیچگاه

                                                                                           گوهر چو سنگریزه نیفتد به برزنی

  با چشم عقل گر نگهی سوی من کنی

                                          بینی هزار جلوه بنظاره کردنی

                                                            در چهره‌ام ببین چه خوشیهاست و تابهاست

                                                                                               افتاده و زبون شدم از اوفتادنی

     خندید مرغ و گفت که با این فروغ و رنگ

                                       بفروشمت اگر بخرد کس، به ارزنی

                                                                     چون فرق در و دانه تواند شناختن

                                                                                   آن کو نداشت وقت نگه، چشم روشنی

    در دهر بس کتاب و دبستان بود، ولیک

                                   درس ادیب را چکند طفل کودنی

                                                               اهل مجاز را ز حقیقت چه آگهیست

                                                                                           دیو آدمی نگشت به اندرز گفتنی

      آن به که مرغ صبح زند خیمه در چمن

                              خفاش را بدیده چه دشتی، چه گلشنی

                                                                     دانا نجست پرتو گوهر ز مهره‌ای

                                                                                    عاقل نخواست پاکی جان خوش از تنی

                    پروین، چگونه جامه تواند برید و دوخت

                                                       آنکس که نخ نکرده بیک عمر سوزنی

                  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: پروین اعتصامی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه سی ام فروردین ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
M258- باز آی دلبرا که دلم بی قرار توست

وین جان بر لب آمده در انتظار توست

 

در دست این خمار غمم هیچ چاره نیست

جز باده ای که در قدح غمگسار توست

 

ساقی به دست باش که این مست می پرست

چون خم ز پا نشست و هنوزش خمار توست

 

هر سوی موج فتنه گرفته ست و زین میان

آسایشی که هست مرا در کنار توست

 

سیری مباد سوخته ی تشنه کام را

تا جرعه نوش چشمه ی شیرین گوار توست

 

بی چاره دل که غارت عشقش به باد داد

ای دیده خون ببار که این فتنه کار توست

 

هرگز ز دل امید گل آوردنم نرفت

این شاخ خشک زنده به بوی بهار توست

 

ای سایه صبر کن که برآید به کام دل

آن آرزو که در دل امیدوار توست

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: هوشنگ ابتهاج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ یکشنبه سی ام فروردین ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری

برد آن فرشته صورت نیکو نهاد ما

                                    ما را ز یاد خویش و جهان را ز یاد ما

گیرم میانهٔ من و او داوری کنند

                                    از یار ما چگونه توان خواست داد ما

نه مرد انتقامم و نه اهل کینه‌ام

                                    بدرود باد دشمن نیکو نهاد ما

یاران برون کنید ازین سینه کینه را

                                    کز دود غم سیه نشود روح شاد ما

از خون ما هم ار شده جامی دو نوش کن

                                    تا بگذرد ز بام فلک نوشباد ما

آن طره را به چاک گریبان رها مکن

                                    تا شام ما گرو برد از بامداد ما

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه سی ام فروردین ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
1771- بارید ابر بر گل پژمرده‌ای و گفت

                                    کاز قطره بهر گوش تو آویزه ساختم

                                                                     از بهر شستن رخ پاکیزه‌ات ز گرد

                                                                                                 بگرفتم آب پاک ز دریا و تاختم

 خندید گل که دیر شد این بخشش و عطا

                                       رخساره‌ای نماند، ز گرما گداختم

                                                                    ناسازگاری از فلک آمد، وگرنه من

                                                                                         با خاک خوی کردم و با خار ساختم

         ننواخت هیچگاه مرا، گرچه بیدریغ

                                   هر زیر و بم که گفت قضا، من نواختم

                                                                تا خیمهٔ وجود من افراشت بخت گفت

                                                                                             کاز بهر واژگون شدنش برفراختم

          دیگر ز نرد هستیم امید برد نیست

                                     کاز طاق و جفت، آنچه مرا بود باختم

                                                                   منظور و مقصدی نشناسد بجز جفا

                                                                                         من با یکی نظاره، جهان را شناختم

   

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: پروین اعتصامی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و نهم فروردین ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
M257- کیست که از دو چشم من در تو نگاه می کند

آینه ی دل مرا همدم آه می کند

 

شاهد سرمدی تویی وین دل سالخورد من

عشق هزار ساله را بر تو گواه می کند

 

ای مه و مهر روز و شب آینه دار حسن تو

حسن، جمال خویش را در تو نگاه می کند

 

دل به امید مرهمی کز تو به خسته ای رسد

ناله به کوه می برد شکوه به ماه می کند

 

باد خوشی که می وزد از سر موج باده ات

کوه گران غصه را چون پر کاه می کند

 

آن که به رسم کجروان سر ز خط تو می کشد

هر رقمی که می زند نامه سیاه می کند

 

مایه ی عیش و خوش دلی در غم اوست سایه جان

آن که غمش نمی خورد عمر تباه می کند

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: هوشنگ ابتهاج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه بیست و نهم فروردین ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری

دروغین است ...

چشمت همه آهن

پایت همه تردید

دستت همه کاغذ ...

*

این فردا که فراز ِ دار می بینی

قلبِ بزرگ ماست ...

دریا درون سینه ام جاری ست

با قایق تردید ،

با ارتفاع موج ها ، شلّاق

در من همه فانوس ها

                   خاموش می شوند

گل ها معلق در فضا

یکریز می گریند

سنگین ِ یک چیدن

                 سر پنجه ی بی اعتنای ِ توست

و قلبِ مغموم کبوترها

در اصطکاک لحظه های دام

با سرخی ِ شفاف

در انتظار مهربانی های چشمانند ...

*

پایت همه خسته ،

دستت همه بسته ،

در من طنین آبشاران نیست

در درست های تو

              دنیا دروغین است ...

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و نهم فروردین ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
1770- وقت سحر، به آینه‌ای گفت شانه‌ای

                                                      کاوخ! فلک چه کجرو و گیتی چه تند خوست

            ما را زمانه رنجکش و تیره روز کرد

                                                         خرم کسیکه همچو تواش طالعی نکوست

           هرگز تو بار زحمت مردم نمیکشی

                                                           ما شانه می‌کشیم بهر جا که تار موست

               از تیرگی و پیچ و خم راههای ما

                                                             در تاب و حلقه و سر هر زلف گفتگوست

              با آنکه ما جفای بتان بیشتر بریم

                                                       مشتاق روی تست هر آنکسی که خوبروست

        گفتا هر آنکه عیب کسی در قفا شمرد

                                                            هر چند دل فریبد و رو خوش کند عدوست

           در پیش روی خلق بما جا دهند از انک

                                                                ما را هر آنچه از بد و نیکست روبروست

          خاری بطعنه گفت چه حاصل ز بو و رنگ

                                                        خندید گل که هرچه مرا هست رنگ و بوست

         چون شانه، عیب خلق مکن موبمو عیان

                                                            در پشت سر نهند کسی را که عیبجوست

          زانکس که نام خلق بگفتار زشت کشت

                                                                دوری گزین که از همه بدنامتر هموست

                ز انگشت آز، دامن تقوی سیه مکن

                                                              این جامه چون درید، نه شایستهٔ رفوست

                از مهر دوستان ریاکار خوشتر است

                                                               دشنام دشمنی که چو آئینه راستگوست

              آن کیمیا که میطلبی، یار یکدل است

                                                                      دردا که هیچگه نتوان یافت، آرزوست

    پروین، نشان دوست درستی و راستی است

                                                                     هرگز نیازموده، کسی را مدار دوست

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: پروین اعتصامی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و هشتم فروردین ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
M256- کجایی ای که دلم بی تو در تب و تاب است

چه بس خیال پریشان به چشم بی خواب است

 

به ساکنان سلامت خبر که خواهد برد

که باز کشتی ما در میان غرقاب است

 

ز چشم خویش گرفتم قیاس کار جهان

که نقش مردم حق بین همیشه بر آب است

 

به سینه سر محبت نهان کنید که باز

هزار تیر بلا در کمین احباب است

 

ببین در آینه داری ثبات سینهی ما

اگر چه با دل لرزان به سان سیماب است

 

بر آستان وفا سر نهاده ایم و هنوز

اگر امید گشایش بود ازین باب است

 

قدح ز هر که گرفتم به جز خمار نداشت

مرید ساقی خویشم که باده اش ناب است

 

مدار چشم امید از چراغدار سپهر

سیاه گوشه ی زندان چه جای مهتاب است

 

زمانه کیفر بیداد سخت خواهد داد

سزای رستم بد روز مرگ سهراب است

 

عقاب ها به هوا پر گشاده اند و دریغ

که این نمایش پرواز نقش در قاب است

 

در آرزوی تو آخر به باد خواهد رفت

چنین که جان پریشان سایه بی تاب است

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: هوشنگ ابتهاج, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه بیست و هشتم فروردین ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری

نان و حلوا چیست ای شوریده سر؟

متقی خود را نمودن بهر زر

 

دعوی زهد از برای عز و جاه

لاف تقوی، از پی تعظیم شاه

 

تو نپنداری کزین لاف و دروغ

هرگز افتد نان تلبیست به دوغ؟

 

خرده بینانند در عالم بسی

واقفند از کار و بار هر کسی

 

زیرکانند از یسار و از یمین

از پی رد و قبول، اندر کمین

 

با همه خودبینی و کبر و منی

لاف تقوی و عدالت می‌زنی

 

سر به سر، کار تو در لیل و نهار

سعی در تحصیل جاه و اعتبار

 

دین فروشی، از پی مال حرام

مکر و حیله، بهر تسخیر عوام

 

خوردن مال شهان، با زرق و شید

گاه خبث عمرو، گاهی خبث زید

 

وین عدالت با وجود این صفات

هست دائم، برقرار و برثبات!

 

بر سرش، داخل نگردد «لا» و «لیس»

این عدالت هست کوه بوقبیس

 

می‌نیابد اختلال از هیچ چیز

چون وضوی محکم «بی‌بی تمیز»

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و هشتم فروردین ۱۳۹۴ توسط وحید نهال پروری
1769- شنیده‌اید که آسایش بزرگان چیست:

                                     برای خاطر بیچارگان نیاسودن

                                                                بکاخ دهر که آلایش است بنیادش

                                                                                           مقیم گشتن و دامان خود نیالودن

        همی ز عادت و کردار زشت کم کردن 

                                  هماره بر صفت و خوی نیک افزودن

                                                                  ز بهر بیهده، از راستی بری نشدن

                                                                                            برای خدمت تن، روح را نفرسودن

           برون شدن ز خرابات زندگی هشیار

                                         ز خود نرفتن و پیمانه‌ای نپیمودن

                                                            رهی که گمرهیش در پی است نسپردن

                                                                                    دریکه فتنه‌اش اندر پس است نگشودن

          

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: پروین اعتصامی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ

اسلایدر